تيم سوم بازي هاي آسيايي دوحه در گوانگجو آرزوهاي بزرگي را تعقيب ميكند
بسكتبال وارد ميشود، بازيهاي آسيايي براي بسكتبال آغاز ميشود. ورزشي كه خيليها انتظار تماشايش را در اين دوره ميكشيدند. آيا پيروزيهاي جام ملتها در اين بازيها تكرار ميشود؟بسكتبال ايران از بازيهاي آسيايي خاطرات خوبي دارد. سال 2006 در بازيهاي آسيايي دوحه، جريان موفقيتهاي بسكتبال ايران شكل گرفت. ما تيمي جوان داشتيم و كمتر كسي فكر ميكرد بتوانيم بعد از 55 سال در بازيهاي آسيايي مدال برنز بگيريم. در بازيهاي 1951 دهلينو كه براي اولين بار ايران به مقام سوم بسكتبال آسيا رسيد تنها 7 تيم بودند و قابل قياس با اين سالها نيست.
اين دوره از نقطهنظر تاريخي اهميت زيادي دارد چون نگاه بسكتبال قاره را به سوي بسكتبال ايران تغيير داد. با اين حال تيم ملي سال 2006 واقعا خيلي تفاوت داشت؛ بازيكنان جوان و باانگيزه و البته جنگنده. در آن سال هيچ كس ما را جدي نگرفته بود. تيمهاي حريف، تيم ملي را به چشم همان تيم پنجم تا هشتم آسيا، عنواني كه سالها براي بسكتبال تكرار ميشد ميديدند اما نسل تازه بسكتبال ايران اين تصورات را تغيير داد.
سابقه بسكتبال در بازيهاي آسيايي تا قبل از دو جام ملتهاي ژاپن و چين، سابقه روشني است. يك بار سال 1951 كه تيم ملي بسكتبال بازيهاي المپيك 1948 لندن را پشت سر گذاشته بود رتبه سوم بازيهاي دهلي را به دست آورديم و بار ديگر با فاصلهاي 55 ساله مقام سوم خود را در بازيهاي دوره قبل تكرار كرديم با اين تفاوت كه در اين 4 سال اتفاقات خوشايندي براي بسكتبال ايران رقم خورد كه ريشه در بازيهاي آسيايي دوحه دارد. اگر چه در اين دوره بازيهاي آسيايي تعدادي از ستارههاي بسكتبال ايران همراه تيم ملي نيستند اما با اين حال باز ميتوانيم اميدوار باشيم كه در گوانگجو مدال بگيريم. اين تيم را ابتدا با تيم 2006 مقايسه خواهيم كرد و بعد با شرايط فعلي و در آخر نگاهي به حريفان داريم. در دوحه فردريك اونيكا سرمربي تيم ملي بود كه منتقدان زيادي داشت. بسياري به واسطه كار او در تيمهاي پايهاي او را اصولا يك مربي پايه معرفي ميكردند كه شرايط فني مناسبي براي اداره تيم بزرگسالان ندارد. اونيكا به نسبت مربياني كه الان دارند در راس تيم ملي يا باشگاهي كار ميكنند پايينتر بود اما زحمت كشيد. عامل اصلي موفقيت تيم ايران جواني و تجربياتي كه در سالهاي قبلتر در اردوها و باشگاهها به دست آوردند، بود. فدراسيون روي بازي يك تعداد بازيكن جوان ايستاد و هزينه كرد و جوابش را گرفت. بسياري از بازيكنان تيم 2006 هم اينك تيم ملي را همراهي نميكنند اما در اين 4 سال اتفاقات خوشايندي براي بسكتبال به ويژه در ردههاي پايه افتاد كه ما را به داشتن پشتوانه اميدوار ميسازد. ما طي اين مدت 4 ساله دو بار قهرمان جام ملتها شديم، هم در المپيك و هم در بازيهاي جهاني، بنابراين به اعتباري كه بايد در سطح بينالمللي داشته باشيم، رسيديم. تيمهاي آسيايي در هر دو رويداد با تمامقوا ميآيند. درست است كه كشورها در ورزشهايي كه مدال آور هستند سرمايهگذاري ميكنند و ملاك اصلي تعداد مدال است اما مدال ورزشهاي گروهي مثل بسكتبال ارزش زيادي دارد. وقتي تيم ملي بسكتبال در بازيهاي 2006 برنز گرفت همه گفتند كار بسكتبال كمتر از طلا نيست. بنابراين ارزش ورزشهاي گروهي در بازيهاي آسيايي مشخص است. از طرفي در آسيا بازيهايي با كيفيتهاي بالا كم برگزار ميشود، روي اين اصل تيمها چه هر چهار سال يك بار در بازيهاي آسيايي و چه هر دو سال در جام ملتها با قدرت ميآيند. حالا براي قهرمان دو دوره جام ملتها كار سخت است. ما قدرت اول بسكتبال آسيا هستيم، بنابراين تيمها مقابل ما انگيزه دارند. دو سال پيش چين را در خانهاش تحقير كرديم. امسال آنها بيكار ننشستند كه راحت شاهد قهرماني ما در گوانگجو باشند. بازيهاي غيرقابل پيشبيني برابر تيم ملي است. با اين حال پشتوانه بسكتبال و اعتماد به نفس بالاي بازيكنان به همراه كادر فني و حمايت فدراسيون اميدها را زنده نگه داشته است تا موفقيت بزرگ ديگري رقم بخورد.
هواي تازه در تيم ملي
حريفان ايران در بازيهاي آسيايي شناخته شده هستند. در اين چند سال به اندازه كافي بازي برگزار شده و مراودات بينالمللي به حدي بوده كه دست تيمي براي تيم ديگر رو نشده باشد. تيم ملي بسكتبال سفرهاي متعددي داشته كه شايد بتوان گفت رتبه اول را در اين زمينه داراست. در شانزدهمين دوره بازيهاي آسيايي، فدراسيونهاي متعددي قول كسب مدال دادهاند و بسكتبال نيز از همان دسته است، اما غايبان تيم ملي در نيمه راه آمادهسازي، دغدغههايي را براي متوليان ورزش و بسكتبال به وجود آورد. تيم اعزامي، تيمي بسيار خوب است و هيچ چيزي كم ندارد. جوانان بسيار خوب و باانگيزهاي در آن حضور دارند. نبايد اعتمادبهنفس آنها را به صرف اين كه چند بازيكن نيستند، بگيريم. اين بازيكنان هم بسيار خوب و بزرگ هستند كه اگر بزرگ نبودند، تعيينكننده هم نبودند.
در اين شرايط دو ديدگاه وجود دارد. عدهاي معتقدند بسكتبال در اين سالها پشتوانه نساخته و جاي ستارگان غايب را نتوانسته پر كند، اما در ديدگاه دوم درست عكس اين قضيه را ميبينيم و مخالفان اين عقيده ميگويند با همين تيم و ظرفيتهاي موجود در بسكتبال ايران باز هم ميتوان شاهد موفقيت و فتح سكوهاي سهگانه بود.
در بازيهاي آسيايي معمولا علاوه بر قهرماني، توسعه و پيشرفت و مراودات بينالمللي در ورزش ارزش دارد. براي ورزش ايران كه بعد از بازيهاي دوحه توسط مسوولان سازمان تربيت بدني قول كسب عنوان سوم بازيهاي چين را داده بود، حالا كسب مدال از جنس طلا اهميت زيادي دارد، بگذريم از اينكه در روزهاي اخير حرفهاي تازهتر مسوولان در ارتباط با كسب مدالها تا حدودي خواسته از سطح انتظارات عمومي كم كند، با اين وجود ورزش ايران در بازيهاي آسيايي بايد محك جدي بخورد. بسكتبال در اين سالها امتحان خوبي پس داده و در برخي اوقات كه روزگار ورزش ايران به تلخي سپري ميشد سعي كرد با موفقيتها و حضور در بازيهاي بينالمللي و جهاني كام تلخ ورزش را شيرين كند. بسكتبال در هياهوي ورزش در بازيهاي آسيايي بر سر دو راهي ايستاده است. از يكسو انتظارات عمومي بالا رفته و از طرفي تعدادي از بازيكنان غايب و ستارههاي مصدوم تيم ملي را همراهي نميكنند، بنابراين همه سرنوشت بسكتبال در بازيهاي گوانگجو در هالهاي از ابهام است. از سوي ديگر در صورت نتيجه نگرفتن بسكتبال، منتقدان در داخل، حرف خود را به كرسي مينشانند و آن اين كه بسكتبال بدون پشتوانه است. فدراسيون بسكتبال اما در صحبتهاي تازه مسوولانش به گونهاي سياستهاي جديد را براي منتقدان روشن كرده است. آنها بارها گفتهاند كه پيشبيني اين اتفاقات را كرده بودند. جوانان شايسته تيم ملي ب را در تورنمنتهاي بينالمللي شركت دادند كه برخي از آنها نتيجه دادند و توانستند تا حدودي خلأ را پر كنند. البته فاصله اين بازيكنان با ديگران زياد است. شايد فاصله 70 درصدي را با ميدان دادن به بازيكنان جوان در مدت كوتاهي به 40 درصد رسانده باشند. با اين حال بر خود مسوولان فدراسيون هم اين امر مشخص است كه ما در گوانگجو تيم رويايي بسكتبال را در اختيار نداريم ولي جواناني را كه آمادگي داشتند و تمرينات مستمر و خوبي را پشت سر گذاشتند، در اختيار داريم. ما تيمي داريم كه به جز غايبان، بهترينهاي بسكتبال ايران هستند.
با غيبت لبنان در بازيهاي آسيايي حريفان اصلي تيم ملي بسكتبال فيليپين، قطر، چين و كره جنوبي هستند. فيليپين قبل از رسيدن به جدول اصلي بازيها بايد در دور اول با عربستان بازي كند كه پيروزياش محتمل است. آنها در اين يك سال بازيهاي متعددي را با تيمهاي ايراني بر پا كردهاند. از اسمارت گيلاس در جام باشگاههاي آسيا گرفته كه همان تيم ملي فيليپين است تا بازيهاي ويليام جونز و تورنمنت چين همه جا با تيم رايكو ترومن سرمربي سابق تيم ملي بسكتبال رو در رو شدهايم. فيليپين با كره جنوبي در كلاس بسكتبال شرق آسيا ويژگيهاي مشتركي دارند اگر چه بسكتبال كره در جايگاه بالاتري قرار ميگيرد. تيم چين در غياب ستارگان NBA با تيم ناشناخته به ميدان خواهد آمد. چينيها در رقابتهاي جهاني، بازيهاي خوبي به نمايش گذاشتند اما تيمي كه به بازيهاي آسيايي ميآورند كاملا متفاوت است. تيم ملي قطر هم حريف خطرناكي براي تيم ملي بسكتبال ايران خواهد بود چون كه اين تيم از بازيكنان خارجي كه تابعيت قطري دارند استفاده ميكند. تيم ملي بسكتبال ايران قبل از گوانگجو به تركيه و صربستان سفر كرد تا آمادگي خود را بيشتر محك بزند. اين اردوها در هماهنگي و ارتقاي آمادگي تيم تاثير زيادي داشته. در تركيه با سه تيم بازي كرديم كه يكي از آنها گالاتاسراي بود كه تماشاگران زيادي داشت. اين ديدار به تيم ملي خيلي كمك كرد. در صربستان با تيمي دسته يكي بازي كرديم. تمامي اين حريفان ترس را از دل بازيكنان جوان ما بيرون ريختند و تجربيات تازهاي براي آنها به همراه داشتند كه در بازيهاي آينده به كار خواهد آمد.
اين دوره از نقطهنظر تاريخي اهميت زيادي دارد چون نگاه بسكتبال قاره را به سوي بسكتبال ايران تغيير داد. با اين حال تيم ملي سال 2006 واقعا خيلي تفاوت داشت؛ بازيكنان جوان و باانگيزه و البته جنگنده. در آن سال هيچ كس ما را جدي نگرفته بود. تيمهاي حريف، تيم ملي را به چشم همان تيم پنجم تا هشتم آسيا، عنواني كه سالها براي بسكتبال تكرار ميشد ميديدند اما نسل تازه بسكتبال ايران اين تصورات را تغيير داد.
سابقه بسكتبال در بازيهاي آسيايي تا قبل از دو جام ملتهاي ژاپن و چين، سابقه روشني است. يك بار سال 1951 كه تيم ملي بسكتبال بازيهاي المپيك 1948 لندن را پشت سر گذاشته بود رتبه سوم بازيهاي دهلي را به دست آورديم و بار ديگر با فاصلهاي 55 ساله مقام سوم خود را در بازيهاي دوره قبل تكرار كرديم با اين تفاوت كه در اين 4 سال اتفاقات خوشايندي براي بسكتبال ايران رقم خورد كه ريشه در بازيهاي آسيايي دوحه دارد. اگر چه در اين دوره بازيهاي آسيايي تعدادي از ستارههاي بسكتبال ايران همراه تيم ملي نيستند اما با اين حال باز ميتوانيم اميدوار باشيم كه در گوانگجو مدال بگيريم. اين تيم را ابتدا با تيم 2006 مقايسه خواهيم كرد و بعد با شرايط فعلي و در آخر نگاهي به حريفان داريم. در دوحه فردريك اونيكا سرمربي تيم ملي بود كه منتقدان زيادي داشت. بسياري به واسطه كار او در تيمهاي پايهاي او را اصولا يك مربي پايه معرفي ميكردند كه شرايط فني مناسبي براي اداره تيم بزرگسالان ندارد. اونيكا به نسبت مربياني كه الان دارند در راس تيم ملي يا باشگاهي كار ميكنند پايينتر بود اما زحمت كشيد. عامل اصلي موفقيت تيم ايران جواني و تجربياتي كه در سالهاي قبلتر در اردوها و باشگاهها به دست آوردند، بود. فدراسيون روي بازي يك تعداد بازيكن جوان ايستاد و هزينه كرد و جوابش را گرفت. بسياري از بازيكنان تيم 2006 هم اينك تيم ملي را همراهي نميكنند اما در اين 4 سال اتفاقات خوشايندي براي بسكتبال به ويژه در ردههاي پايه افتاد كه ما را به داشتن پشتوانه اميدوار ميسازد. ما طي اين مدت 4 ساله دو بار قهرمان جام ملتها شديم، هم در المپيك و هم در بازيهاي جهاني، بنابراين به اعتباري كه بايد در سطح بينالمللي داشته باشيم، رسيديم. تيمهاي آسيايي در هر دو رويداد با تمامقوا ميآيند. درست است كه كشورها در ورزشهايي كه مدال آور هستند سرمايهگذاري ميكنند و ملاك اصلي تعداد مدال است اما مدال ورزشهاي گروهي مثل بسكتبال ارزش زيادي دارد. وقتي تيم ملي بسكتبال در بازيهاي 2006 برنز گرفت همه گفتند كار بسكتبال كمتر از طلا نيست. بنابراين ارزش ورزشهاي گروهي در بازيهاي آسيايي مشخص است. از طرفي در آسيا بازيهايي با كيفيتهاي بالا كم برگزار ميشود، روي اين اصل تيمها چه هر چهار سال يك بار در بازيهاي آسيايي و چه هر دو سال در جام ملتها با قدرت ميآيند. حالا براي قهرمان دو دوره جام ملتها كار سخت است. ما قدرت اول بسكتبال آسيا هستيم، بنابراين تيمها مقابل ما انگيزه دارند. دو سال پيش چين را در خانهاش تحقير كرديم. امسال آنها بيكار ننشستند كه راحت شاهد قهرماني ما در گوانگجو باشند. بازيهاي غيرقابل پيشبيني برابر تيم ملي است. با اين حال پشتوانه بسكتبال و اعتماد به نفس بالاي بازيكنان به همراه كادر فني و حمايت فدراسيون اميدها را زنده نگه داشته است تا موفقيت بزرگ ديگري رقم بخورد.
هواي تازه در تيم ملي
حريفان ايران در بازيهاي آسيايي شناخته شده هستند. در اين چند سال به اندازه كافي بازي برگزار شده و مراودات بينالمللي به حدي بوده كه دست تيمي براي تيم ديگر رو نشده باشد. تيم ملي بسكتبال سفرهاي متعددي داشته كه شايد بتوان گفت رتبه اول را در اين زمينه داراست. در شانزدهمين دوره بازيهاي آسيايي، فدراسيونهاي متعددي قول كسب مدال دادهاند و بسكتبال نيز از همان دسته است، اما غايبان تيم ملي در نيمه راه آمادهسازي، دغدغههايي را براي متوليان ورزش و بسكتبال به وجود آورد. تيم اعزامي، تيمي بسيار خوب است و هيچ چيزي كم ندارد. جوانان بسيار خوب و باانگيزهاي در آن حضور دارند. نبايد اعتمادبهنفس آنها را به صرف اين كه چند بازيكن نيستند، بگيريم. اين بازيكنان هم بسيار خوب و بزرگ هستند كه اگر بزرگ نبودند، تعيينكننده هم نبودند.
در اين شرايط دو ديدگاه وجود دارد. عدهاي معتقدند بسكتبال در اين سالها پشتوانه نساخته و جاي ستارگان غايب را نتوانسته پر كند، اما در ديدگاه دوم درست عكس اين قضيه را ميبينيم و مخالفان اين عقيده ميگويند با همين تيم و ظرفيتهاي موجود در بسكتبال ايران باز هم ميتوان شاهد موفقيت و فتح سكوهاي سهگانه بود.
در بازيهاي آسيايي معمولا علاوه بر قهرماني، توسعه و پيشرفت و مراودات بينالمللي در ورزش ارزش دارد. براي ورزش ايران كه بعد از بازيهاي دوحه توسط مسوولان سازمان تربيت بدني قول كسب عنوان سوم بازيهاي چين را داده بود، حالا كسب مدال از جنس طلا اهميت زيادي دارد، بگذريم از اينكه در روزهاي اخير حرفهاي تازهتر مسوولان در ارتباط با كسب مدالها تا حدودي خواسته از سطح انتظارات عمومي كم كند، با اين وجود ورزش ايران در بازيهاي آسيايي بايد محك جدي بخورد. بسكتبال در اين سالها امتحان خوبي پس داده و در برخي اوقات كه روزگار ورزش ايران به تلخي سپري ميشد سعي كرد با موفقيتها و حضور در بازيهاي بينالمللي و جهاني كام تلخ ورزش را شيرين كند. بسكتبال در هياهوي ورزش در بازيهاي آسيايي بر سر دو راهي ايستاده است. از يكسو انتظارات عمومي بالا رفته و از طرفي تعدادي از بازيكنان غايب و ستارههاي مصدوم تيم ملي را همراهي نميكنند، بنابراين همه سرنوشت بسكتبال در بازيهاي گوانگجو در هالهاي از ابهام است. از سوي ديگر در صورت نتيجه نگرفتن بسكتبال، منتقدان در داخل، حرف خود را به كرسي مينشانند و آن اين كه بسكتبال بدون پشتوانه است. فدراسيون بسكتبال اما در صحبتهاي تازه مسوولانش به گونهاي سياستهاي جديد را براي منتقدان روشن كرده است. آنها بارها گفتهاند كه پيشبيني اين اتفاقات را كرده بودند. جوانان شايسته تيم ملي ب را در تورنمنتهاي بينالمللي شركت دادند كه برخي از آنها نتيجه دادند و توانستند تا حدودي خلأ را پر كنند. البته فاصله اين بازيكنان با ديگران زياد است. شايد فاصله 70 درصدي را با ميدان دادن به بازيكنان جوان در مدت كوتاهي به 40 درصد رسانده باشند. با اين حال بر خود مسوولان فدراسيون هم اين امر مشخص است كه ما در گوانگجو تيم رويايي بسكتبال را در اختيار نداريم ولي جواناني را كه آمادگي داشتند و تمرينات مستمر و خوبي را پشت سر گذاشتند، در اختيار داريم. ما تيمي داريم كه به جز غايبان، بهترينهاي بسكتبال ايران هستند.
با غيبت لبنان در بازيهاي آسيايي حريفان اصلي تيم ملي بسكتبال فيليپين، قطر، چين و كره جنوبي هستند. فيليپين قبل از رسيدن به جدول اصلي بازيها بايد در دور اول با عربستان بازي كند كه پيروزياش محتمل است. آنها در اين يك سال بازيهاي متعددي را با تيمهاي ايراني بر پا كردهاند. از اسمارت گيلاس در جام باشگاههاي آسيا گرفته كه همان تيم ملي فيليپين است تا بازيهاي ويليام جونز و تورنمنت چين همه جا با تيم رايكو ترومن سرمربي سابق تيم ملي بسكتبال رو در رو شدهايم. فيليپين با كره جنوبي در كلاس بسكتبال شرق آسيا ويژگيهاي مشتركي دارند اگر چه بسكتبال كره در جايگاه بالاتري قرار ميگيرد. تيم چين در غياب ستارگان NBA با تيم ناشناخته به ميدان خواهد آمد. چينيها در رقابتهاي جهاني، بازيهاي خوبي به نمايش گذاشتند اما تيمي كه به بازيهاي آسيايي ميآورند كاملا متفاوت است. تيم ملي قطر هم حريف خطرناكي براي تيم ملي بسكتبال ايران خواهد بود چون كه اين تيم از بازيكنان خارجي كه تابعيت قطري دارند استفاده ميكند. تيم ملي بسكتبال ايران قبل از گوانگجو به تركيه و صربستان سفر كرد تا آمادگي خود را بيشتر محك بزند. اين اردوها در هماهنگي و ارتقاي آمادگي تيم تاثير زيادي داشته. در تركيه با سه تيم بازي كرديم كه يكي از آنها گالاتاسراي بود كه تماشاگران زيادي داشت. اين ديدار به تيم ملي خيلي كمك كرد. در صربستان با تيمي دسته يكي بازي كرديم. تمامي اين حريفان ترس را از دل بازيكنان جوان ما بيرون ريختند و تجربيات تازهاي براي آنها به همراه داشتند كه در بازيهاي آينده به كار خواهد آمد.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم آبان ۱۳۸۹ ساعت 9:29 توسط سید احمد رضا طیبی
|